به یاد تیرداد نصری رفیق شعر  

گم ! 

گم بود

آه من

میان آینه 

           گم !

صداها لغزیدند

             روی بخار پنجره

کلاغ ها

روی شاخه ی خشک چنار :

                                    قار 

                                    قار

آینه در آینه خندیدم

دندان شیری ام            گم

لانه ی کلاغ هاست             پر از میان آینه ها

                                                            گم !

                                                          ۱۷-۸-۷۵

۵ شنبه ی آینده ۳۰-۱-۸۶ راس ساعت ۱۸ در خانه ی فرهنگ گیلان گرد "حلقه ی شاعران ۵ شنبه ها همیشه " به نقد و بررسی آفرینه ها ی شعری نصرت رحمانی( ترجیحا برگزیده اشعار چاپ  نشر مروارید شاعر) می نشینیم. شایان ذکر است در این نشست: همسر و یگانه پسرش آرش که خود داستان نویس است همراه با محمود نیکویه از دوستان و پژوهشگرانی که در باره ی نصرت کتاب از نقطه تا خط را انتشار داده نیز تنی چند از منتقدین معاصر  حضور به هم خواهند رساند. برای این جلسه از دکتر علیرضا نیکویی، دکتر کاظم یوسف پور، سعید صدیق، احمد قربان زاده، مسعود بیزار گیتی و غلامرضا مرادی دعوت ویژه به عمل آمده است.

اریک آمان(Eric Amann)

برگردان: علی رضا پنجه ای

1

تابلو های بزرگ آگهی شهری( بیلبوردها)

خیس

در بهار

        باران...

2

چادر سیرک

همه برافراشته: مِه اکتبر

3

بارش برف

بر بستر خالی ی پارکینگ:

شب کریسمس

4

نام های مردگان

عمیق و عمیق تر فرو می روند

میان برگ های سرخ

5

آمد و شد ِ قطاری شب:

عکس های مردگان

                              لرزان

بر رف­ نمای بخاری

 ۶

تدفین زمستان:

فرشته یی سنگی دستش نشانه می رود

سوی آسمان خالی

تصویر روی جلد کتاب پیامبر کوچک(حاوی نوآوری های نگاره یی و زبانی)

                                              تازه ترین عکس علی رضا پنجه ای( پنجه یی)

۱- فصلنامه گیلان زمین اگر جستجو در گوگل شود مشخص می شود که برد آن حتی از کشور هم گذشته بود،  چون بسیاری از نویسندگان آن در ایران نبودند در فرانسه ، آلمان و فکر نمی کنم شاملو در مجله ی محلی کارش را چاپ می کرد .یا بزرگان دیگر ادبیات . در ثانی کار و اثر هر نویسنده در هر کجا که چاپ شد ثبت شده تلقی می شود خاصه اگر مجوز هم داشته باشد نسخه ای در کتابخانه های بزرگ از آن موجود است اگر کسی اثری که قبلا در این گونه نشریات چاپ شده باشد  و یا حتی شبیه آن را چاپ کند به نام خود سارق ادبی معرفی می شود. و یا اگر قالبی را ابداع کند و دیگری از آن تقلید کند و یا ذکر منبع نکند رسوا می شود . گویا برخی به بهانه ی این که حافظ هم از سعدی و خواجو دزدی کرده این کار را خوب تلقی کرده اند ، نه پدر جان حافظ دزد نبوده آن شباهت ها هم در مبحث دیگری که سبک شناسی است قابلیت تاویل دارد. برخی نوآمدگان افتاده اند دنبال دله دزدی . که غوره نشده مویز شوند. از ما گفتن ،  ما بخیل نیستیم اما هستند آدم هایی که کارشان پی گیری و بعد رسوا کردن دله دزدهاست نکنید ، والله بده به جای آن بروید پی خلاقیت . با خو د باید صادق بود.

۲- مطالب ویژه نامه ی گیلان امروز در اینتر نت موجود است. گیله وا هم چه  گیلکی و  چه  هنر و اندیشه مربوط به زنده یاد صالح پور سراسری بوده و کتاب فروشی های معتبر تهرا ن چون: نشر چشمه ، طوس نیلوفر، مروارید و... آن ها را می آوردند و در خیلی از استان ها هم . این را برای اطلاع جوان ها نوشته ام که مثلا فکر نکنند که  فصل نامه ی وزین زاینده رود مجله ی  زنده یاد میر علایی مربوط به فقط اصفهان بوده، یا اگر اسم مجله ای طوس شد فقط در طوس بیرون نمی آید. باید با واقعیت کنار آمد. با وجدان کنار آمد ،کسی با شانتاژ معروف نمی شود ، باید اهل دل بود. همه ی ما روزی دیگر نیستیم پس از ما دیگران راحت تر در باره ی ما حرف خواهند زد ، به قول نیما آن که غربال دارد از پس غافله می آید.

۳- احترام آن ها که به ما چیزی یاد داده اند را باید نگه داریم، خاصه کوچک ترین ترکیبی که حتی شک داریم از آن کسی دیگر است را چه با ذکر نام و نشانی صاحب اثر و یا در تحشیه ی نوشته هامان ذکر منبع کنیم یا حتی بنویسیم این ترکیب یا جمله یا کار ابداعی پیشتر در آثار فلان نویسنده یا شاعر یا... آمده این گونه نوشتن ، نوشته های ما را نزد دیگران دارای ارزش می کند. تا فرصتی دیگر،"باقی بقایتان". به قول زنده یاد بیژن کلکی "شما آسمان من ستاره".

از شعرتوگراف تا شعر دیجیتالی

علی رضا پنجه ای

اگر بخواهیم نقشی بنیادین برای مناسبات و ابزار راهبردی ( استراتژیک ) هر دوره­ای در پدیدآیی شکل نوین ارتباطات و تولیدات نشأت گرفته از آن قایل شویم باید اکنون که دوره­ی مطلق تأثیر انرژی مکانیکی سپری شده و  الکترونیک نیز محصولات خود را به اندازه های بسیار بسیار کوچک که به آسانی بهره از آن ها در اندازه های میکرو فیلم هم میسور است تولید کرده است و از سویی بسیاری از مناسبات روزمره بدون دخالت رایانه، اینترنت و دستگاه­های دیجیتالی رنگ و بوی نوعی عقب ماندگی از فرآیند برخورداری از تکنولوژی می­دهد ، در واقع  دیگر این تغییر باعث تغییر منطقی رویکرد عناصر جامعه به آگاهی از سوی دنیای دیجیتال­ست بنابراین این تغییر ساخت اطلاع رسانی از کتابت به دیجیتال امکاناتی مانند برخورداری هم زمان با دیدن متحرک یعنی شنیدن را نیز میسور می­سازد و با توجه به این که در شکل دیجیتالی شما قادر هستید که بتوانید اشکال را به حرکت وادارید بنابراین در عرصه­ی خلق آثار ادبی و در اینجا شعر ما با یک تحول بنیادین مواجه می­شویم که شکل مادر به خود می­گیرد به گونه­ای که انگار انسان تازه نوشتن را به صورت بدوی فرا گرفته بنابراین این فرآیند در آتی نزدیک شاهد تحولات اساسی در دنیای هنر و ادبیات خواهد بود، و در آن روز به روز
نوآوری­های بسیاری را شاهد خواهیم بود، و پس از اینکه شرکت­های تولیدی انواع نرم افزارهای رایانه­ای متوجه نیاز به رایانه و دیجیتال برای خلق آفرینه­های هنری و ادبی شدند مطمئناً در برنامه نویسی خود به نیازهای خالقان آثار توجه بیشتری نشان خواهند داد هم از این رو با وعده به اینکه به زودی حرف­های تازه­تری در این خصوص خوایم شنید حرف های  زیر را با شما در میان می­گذارم:

راستش اگر به مصاحبه ی بنده با مجله ی گیلکی گیله وا شماره ۹۰ نگاه شود  جریان تکوینی شعر نگاره یی ، شعر توگراف ،شعر دیجیتالی، شعر وسط چین، شعر چهارخانه به عنوان چهار پیشنهاد من که طی چاپ شعر، مقاله و مصاحبه  آمده و نشانی و سال آن ها در همان مجله ی گیله وا(شماره ۹۰) ذکر شده است ، این چند خط را هم به اصرار چند تن از شاعران که اهل حاشیه نیستند و از سال ها قبل در جریان شفاهی و کتبی این چهار گونه شعر قرار دارند نوشته ام.  گویا اخیرا افرادی این چهار نوع پیشنهادی که به طور مکتوب ومستند نشانی های ثبت آن ها در شماره ی ۹۰ گیله وا آمده و در همین وبلاگ هم موجود است را به عنوان ابتکار و ابداع خود معرفی کرده اند و حتی به کامنت های تذکر مطلعین پاسخ نداده و آن ها را از وبلاگ خود پاک کرده اند. راستش در نبود نقد ادبی خوشا به حال جاعلان و سارقان . ما که از نمد ادبیات طرفی نبسته ایم شاید برای آقایان از این پشم کلاهی  فراهم آید. وقتی منتقدین پول و چیزهای دیگر می گیرند که نقد کنند. اوضاع روند جریانات و ثبت ما وقع بهتر از این نمی شود. شنیده ام فوتبالیست های جوان برای شهرت با برخی از منتقین مطبوعات قرارداد ۶۰ به ۴۰ بسته اند حالا فوتبال یک چیزی. ادبیات که از این چیزها ندارد مفت شصت سارقان. خوشا به غیرت نداشته ی برخی از مدعیان دلسوز(!؟) تاریخ  ادبیات که تا لنگی هوا نکنند و چیزی به شان  نماسد کسی را مطرح نمی کنند و خودشان برای ناموری حریص تراز خالفان آثارند. اما این چند خط را نوشته ام برای آن ها که می خواهند در این باره پژوهش کنند شاید در نوشته هاشان مانند دکتر کاووس حسن لی در کتابی که توسط نشر ثالث منتشر کرده آن ها هم به کنه واقعیت برسند. یا به قولی از اقوال که مستند تر است. هرچند اگر به غیر آن هم برسند برای ما فضیلتی در پی نخواهد داشت ما به دنبال اصل ادبیاتیم حاشیه برای حاشیه دوستان بماناد.

ویژه نامه رو به اتمام است، علاقه مندان به آرشیو ویژه نامه یا در صورت تمایل برای نمایندگی فروش ویژه نامه در شهرستان های کشور می توانند با نشانی خانه و یا سردبیر تماس حاصل کنند.

برای دریافت یک شماره یا آبونمان سالانه ( حد اکثر ۴ شماره )می توانید مبلغ ۱۵۰۰۰ ریال را برای هر شماره مبنا قرار داده در صورت تمایل به دریافت نشریه به صورت سفارشی  مبلغ ۷۰۰۰ریال رابه مبلغ هر شماره افزوده( برای آبونمان سالانه ۸۸۰۰۰  = ۲۸۰۰۰+۶۰۰۰۰ ) و به نشانی خانه برای ما ارسال دارید. سپس نشریه به نشانی شما ارسال می شود. علاقه مندان به پذیرفتن نمایندگی نیز می توانند عصرها با شماره ی۲۲۳۸۷۴۲-۰۱۳۱ با سردبیر ویژه نامه تماس گیرند.همچنین برای دریافت نشریه در خارج از ایران :اروپا ۱۸۰۰۰۰ریال ، آمریکا،استرالیا، کانادا و ژاپن ۲۴۰۰۰۰ریال حوزه ی خلیج فارس و کشورهای همسایه ۱۲۰۰۰۰ ریال

رشت: خیابان طالقانی. مقابل صفاری نرسیده به تقاطع خیابان سردار جنگل. انتهای کوچه ی نصرالله زاده. خانه ی فرهنگ گیلان. سردبیر ویژه نامه ی فرهنگ ، هنر وادبیات و یا با ایمیل  :

فراخوان ارسال آفرینه و اثر برای شماره ی دوم ویژه ی فرهنگ ، هنر و ادبیات گیله وا  خانه ی فرهنگ گیلان مهلت تا ۱۰ اردیبهشت ۸۶ .

با توجه به استقبال بیش از حد انتظار از انتشار ویژه نامه ،دوستان برای ارسال هر گونه اثر در حوزه های مرتبط می توانند به نشانی: رشت خیابان طالقانی. مقابل صفاری نرسیده به  تقاطع خیابان سردار جنگل انتهای کوچه ی نصرالله زاده. به نام سردبیر ویژه نامه ی فرهنگ هنر و ادبیات گیله وا خانه ی فرهنگ گیلان یا ایمیل:   

  ایام از شما مبارک باد                                 

  ایام می آیند

  تا از شما مبارک شوند

  مبارک شمائید

 شمس تبریزی

نوروز پیروز

سال به سال دریغ از پارسال

نوروز یعنی روز نو نسبت به دیروز یعنی روز نو برای ایرانیانی که به واسطه ی جمشید شاه بر سپاه دشمن پیروز شد. و جمشید آن روز را نوروز نامید. و این آئینی ست که با حذف و اضافه تا کنون ادامه داشته مثل تغییر هفت شین به هفت سین به واسطه ی رواج اسلام بین ایرانیان و ناگزیری حذف شراب از سفره، گویا شیرینی هم زمانی جزء سفره بوده است که اکنون جزء زینت سفره است.

باری یک سال دیگر از عمر ما طی شد ، برای همه ی دوستانی که در این مدت  توسط وبلاگ با هم رابطه گرفتیم آرزوی سلامت و خجستگی دارم نوروز ٫پیروز!

دروغ سیزده

... عید

             آمد و

                     رفت...

                                     15-1-81

Design by : Night Skin

RSS